តំណាងពលរដ្ឋក្នុងរឿងទំនាស់ដីនៅបាត់ដំបងម្នាក់រងការបាញ់ឲ្យរបួស: "អ្នកភូមិម្នាក់ដែលធ្លាប់ធ្វើជាតំណាងឲ្យប្រជាពលរដ្ឋក្នុងរឿងទំនាស់ដីធ្លី ក្នុងស្រុកសំឡូត ខេត្តបាត់ដំបង ត្រូវបានជនមិនស្គាល់មុខលួចបាញ់ចំនួន ៨គ្រាប់ បណ្ដាលឲ្យរងរបួសជាទម្ងន់។"
Showing posts with label បញ្ហាដីធ្លី. Show all posts
Showing posts with label បញ្ហាដីធ្លី. Show all posts
Tuesday, April 6, 2010
ពលរដ្ឋដាក់ពាក្យប្ដឹងក្នុងរឿងជម្លោះដីជាមួយក្រុមហ៊ុនហេងអភិវឌ្ឍន៍
ពលរដ្ឋដាក់ពាក្យប្ដឹងក្នុងរឿងជម្លោះដីជាមួយក្រុមហ៊ុនហេងអភិវឌ្ឍន៍: "ក្រុមអ្នកភូមិដែលមានជម្លោះដីធ្លីជាមួយក្រុមហ៊ុនហេងអភិវឌ្ឍន៍ នៅឃុំព្រែកស្លែង ស្រុកកណ្ដាលស្ទឹង ខែត្រកណ្ដាល បានដាក់ពាក្យបណ្ដឹងទៅសាលាឃុំជាផ្លូវការហើយ ដើម្បីឲ្យបញ្ឈប់គ្រឿងចក្ររបស់ក្រុមហ៊ុនសិន។"
Thursday, April 1, 2010
សង្គមស៊ីវិលនឹងជួបអាជ្ញាធរខេត្តកំពង់ស្ពឺជំរុញឲ្យដោះស្រាយវិបត្តិដីធ្លី
សង្គមស៊ីវិលនឹងជួបអាជ្ញាធរខេត្តកំពង់ស្ពឺជំរុញឲ្យដោះស្រាយវិបត្តិដីធ្លី: "គណៈកម្មាធិការប្រព្រឹត្តិកម្មដែលមានក្រុមអ្នកការពារសិទ្ធិមនុស្ស និងអង្គការសង្គមស៊ីវិលរួមបញ្ចូលគ្នាប្រហែល ២០អង្គការបានគ្រោងថា នឹងចូលជួបអាជ្ញាធរខេត្តកំពង់ស្ពឺ នៅថ្ងៃទី១ ខែមេសានេះ ដើម្បីជំរុញឲ្យមានការដោះស្រាយវិបត្តិដីធ្លីនៅក្នុងខេត្តកំពង់ស្ពឺ ដូចជានៅស្រុកថ្ពង និងស្រុកឧត្តុង្គ។"
បញ្ហាទំនាស់ដីនៅកំពង់ស្ពឺគឺជាឧបសគ្គក្នុងការចុះបញ្ជីកម្មសិទ្ធិដីធ្លី
បញ្ហាទំនាស់ដីនៅកំពង់ស្ពឺគឺជាឧបសគ្គក្នុងការចុះបញ្ជីកម្មសិទ្ធិដីធ្លី: "ប្រជាពលរដ្ឋបានឲ្យដឹងថា ទំនាស់ដីនៅឃុំត្រពាំងគង ស្រុកសំរោងទង ខេត្តកំពង់ស្ពឺ រវាងប្រជាពលរដ្ឋជាមួយមន្ត្រីយោធា បានធ្វើឲ្យការចុះបញ្ជីដីចេញប័ណ្ណកម្មសិទ្ធិរាំងស្ទះមិនអាចដំណើរការបាន។"
Thursday, January 7, 2010
ស្ថានភាពរស់នៅរបស់ពលរដ្ឋដែលរងការរឹបអូសដីនៅខេត្តព្រះសីហនុ
ស្ថានភាពរស់នៅរបស់ពលរដ្ឋដែលរងការរឹបអូសដីនៅខេត្តព្រះសីហនុ: "ទោះបីជាមានការសន្យាជាច្រើនលើកច្រើនសាពីអាជ្ញាធរខេត្តព្រះសីហនុថា នឹងដោះស្រាយផ្តល់ដីធ្លីដល់ប្រជាពលរដ្ឋ៨៣គ្រួសារនៅសង្កាត់លេខ៤ ក្រុងមិត្តភាពក៏ដោយ ក៏រយៈពេលជាង២ឆ្នាំមកនេះ ពួកគេកំពុងជួបប្រទះនឹងការលំបាកគ្រប់បែបយ៉ាង។"
Monday, January 4, 2010
ពលរដ្ឋនៅខេត្តកណ្ដាលធ្វើកូដកម្មក្នុងរឿងទំនាស់ដី
ពលរដ្ឋនៅខេត្តកណ្ដាលធ្វើកូដកម្មក្នុងរឿងទំនាស់ដី: "អ្នកភូមិជាច្រើននាក់នៅក្នុងស្រុកកណ្ដាលស្ទឹង ខេត្តកណ្ដាល កាលពីថ្ងៃ៣ មករានេះ នាំគ្នាធ្វើកូដកម្មតវ៉ាជុំវិញបញ្ហាជម្លោះដីដ៏រ៉ាំរ៉ៃមួយកន្លែងដែលអូសបន្លាយអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំមកហើយនោះ។"
Sunday, January 3, 2010
ជម្លោះដីរវាងអ្នកភូមិនៅរតនគិរីនិងភរិយាមន្ត្រីជាន់ខ្ពស់មិនទាន់បញ្ចប់
ជម្លោះដីរវាងអ្នកភូមិនៅរតនគិរីនិងភរិយាមន្ត្រីជាន់ខ្ពស់មិនទាន់បញ្ចប់: "ជម្លោះដីធ្លីសហគមន៍ជនជាតិដើមភូមិគងយុ ខេត្តរតនគិរី ជាមួយអ្នកស្រី គាត កុលណី ភរិយាមន្ត្រីជាន់ខ្ពស់ក្នុងរាជរដ្ឋាភិបាល ជាច្រើនឆ្នាំកន្លងទៅនេះនៅតែមិនទាន់មានដំណោះស្រាយបញ្ចប់បាននៅឡើយ។"
Monday, December 28, 2009
អ្នកភូមិនៅកំពង់ឆ្នាំងប្រតិកម្មចំពោះការឈូសឆាយដីជាថ្មីរបស់ក្រុមហ៊ុន
អ្នកភូមិនៅកំពង់ឆ្នាំងប្រតិកម្មចំពោះការឈូសឆាយដីជាថ្មីរបស់ក្រុមហ៊ុន: "ប្រជាពលរដ្ឋ១០៨គ្រួសារនៅភូមិឡពាង ឃុំតាជេស ស្រុកកំពង់ត្រឡាច ខេត្តកំពង់ឆ្នាំង បានប្រតិកម្មតវ៉ាជាថ្មីម្តងទៀតចំពោះក្រុមហ៊ុន KDC ដែលបានយកគ្រឿងចក្រមកឈូសឆាយដីកំពុងមានទំនាស់។"
Tuesday, December 22, 2009
ប្រជាពលរដ្ឋបីក្រុមមកតវ៉ាបញ្ហាជម្លោះដីធ្លីជាមួយមន្រ្តីយោធាស្រុកបាណន់
ប្រជាពលរដ្ឋបីក្រុមមកតវ៉ាបញ្ហាជម្លោះដីធ្លីជាមួយមន្រ្តីយោធាស្រុកបាណន់: "បន្ទាប់ពីទំនាស់ដីធ្លីរវាងមន្រ្តីយោធា និងប្រជាពលរដ្ឋក្នុងស្រុកបាណន់នៅមិន
ទាន់រកដំណោះស្រាយឃើញនៅឡើយនោះ ប្រជាពលរដ្ឋបីក្រុមមានគ្នាប្រមាណ
៥០នាក់មកពីកន្លែងផ្សេងៗគ្នា នៅស្រុកបាណន់បានឡើងមកសុំការធ្វើអន្តរាគមន៍
ពីអាជ្ញាធរខេត្តបាត់ដំបងឲ្យជួយដោះស្រាយបញ្ហាទំនាស់ដីធ្លីរបស់ខ្លួនជាមួយនឹង
មន្រ្តីយោធារូបនោះ។"
ទាន់រកដំណោះស្រាយឃើញនៅឡើយនោះ ប្រជាពលរដ្ឋបីក្រុមមានគ្នាប្រមាណ
៥០នាក់មកពីកន្លែងផ្សេងៗគ្នា នៅស្រុកបាណន់បានឡើងមកសុំការធ្វើអន្តរាគមន៍
ពីអាជ្ញាធរខេត្តបាត់ដំបងឲ្យជួយដោះស្រាយបញ្ហាទំនាស់ដីធ្លីរបស់ខ្លួនជាមួយនឹង
មន្រ្តីយោធារូបនោះ។"
Monday, December 14, 2009
រោងចក្រមួយនៅកោះកុងបង្ហូរជាតិពុលចូលក្នុងទឹកសម្លាប់ត្រីរាប់ពាន់ក្បាល
រោងចក្រមួយនៅកោះកុងបង្ហូរជាតិពុលចូលក្នុងទឹកសម្លាប់ត្រីរាប់ពាន់ក្បាល: "ពលរដ្ឋជាច្រើនគ្រួសារនៅឃុំជីខលើ ខេត្តកោះកុង បានឲ្យដឹងថា រោងចក្រផលិតស្ករអំពៅរបស់ឧកញ៉ា លី យ៉ុងផាត់ បានបង្ហូរទឹកមានសារធាតុគីមី បណ្ដាលឲ្យងាប់ត្រីរាប់ពាន់ក្បាលនៅក្នុងអូរនិងត្រពាំង។"
Friday, December 11, 2009
អាជ្ញាធរខែត្រកំពង់ធំស្វែងរកចាប់ខ្លួនអ្នកភូមិម្នាក់ទៀតក្នុងរឿងជម្លោះដី
អាជ្ញាធរខែត្រកំពង់ធំស្វែងរកចាប់ខ្លួនអ្នកភូមិម្នាក់ទៀតក្នុងរឿងជម្លោះដី: "អាជ្ញាធរខែត្រកំពង់ធំ កំពុងស្វែងរកចាប់ខ្លួនប្រជាពលរដ្ឋម្នាក់ទៀតនៅតំបន់បន្ទាយរងៀង ដោយសារពលរដ្ឋរូបនោះពុំព្រមទទួលយកគោលនយោបាយដោះដូរដីរបស់ខែត្រ។"
ពលរដ្ឋនៅកោះកុងប្រារព្ធទិវាសិទ្ធិមនុស្សដើម្បីរំឭកពីការបាត់បង់ដីធ្លី
ពលរដ្ឋនៅកោះកុងប្រារព្ធទិវាសិទ្ធិមនុស្សដើម្បីរំឭកពីការបាត់បង់ដីធ្លី: "ប្រជាពលរដ្ឋជាង១០០នាក់ បានប្រារព្ធខួបលើកទី៦១ នៃទិវាសិទ្ធិមនុស្សអន្តរជាតិ ១០ ធ្នូ នៅក្នុងភូមិមួយ ឃុំជីខក្រោម ខេត្តកោះកុង ដើម្បីរំឭកអំពីការបាត់បង់ដីធ្លីកសិកម្មថ្មីៗនេះ ដោយសារមានការរំលោភយកពីឈ្មួញ។"
Wednesday, November 18, 2009
សមត្ថកិច្ចខែត្រកំពង់ធំបាញ់បង្រ្កាបការតវ៉ារបស់ពលរដ្ឋក្នុងរឿងជម្លោះដី
ដោយ ហ្សាការីយ៉ា, 2009-11-17
សមត្ថកិច្ចស្រុកសន្ទុក ខែត្រកំពង់ធំ បានបញ្ជូនកម្លាំងប៉ូលិសនិងប៉េអឹម ប្រើអំពើហិង្សានិងបាញ់ប្រហារបង្ក្រាបការតវ៉ារបស់ពលរដ្ឋប្រមាណ ១.០០០គ្រួសារដែលការពារដីចម្ការរបស់ខ្លួន បណ្តាលឲ្យរងរបួសមនុស្ស៩នាក់។
លោក សម ប៊ុនធឿន បានឃើញហេតុការណ៍បាញ់បង្ក្រាបនោះបានរៀបរាប់ថា កាលពីថ្ងៃទី១៦ និងព្រឹកថ្ងៃទី១៧ វិច្ឆិកា គឺស្នងការខែត្រកំពង់ធំ ឈ្មោះ នូ ថានី និងអភិបាលស្រុកសន្ទុក លោក ពេជ្រ សុធា បានយកកម្លាំងទៅបណ្តេញប្រជាពលរដ្ឋចេញពីដីដែលមានគ្រឿងចក្រជា ច្រើនគ្រឿងឈូសឆាយដើម្បីឲ្យក្រុមហ៊ុនគ្រប់គ្រង។
លោក សម ប៊ុនធឿន បញ្ជាក់ដូច្នេះ ៖ «ប្រជាជនខឹងលើកគ្នាមកទាំង ហ្វូងមក គេថា អ្ហែងចូលមកអញអត់ដែលបានបាញ់យូរហើយ ឥឡូវអញកំពុងចង់បាញ់។ ប្រជាជនចេះតែចូលៗទៅ បាញ់៣គ្រាប់។ ខ្ញុំថា បារមីពូកែទៅចុះ គ្រាប់ដែលវាបាញ់តម្រង់ជើងបាញ់អត់ផ្ទុះ ដល់បាញ់ទៅដីផ្ទុះ»។
មន្រ្តីនៃសមាគមយោធិនពិការលោក ហៃ ហេន បានលើកឡើងថា ដីនៅចំណុចបន្ទាយរនាង ឃុំក្រយា ស្រុកសន្ទុកនោះ សមាគមរបស់លោកបានទទួលលិខិតពីគណៈរដ្ឋមន្រ្តី ដែលភាសាសាមញ្ញហៅកាត់ថា ស.ជ.ណ ពីឧបនាយករដ្ឋមន្រ្តី ស ខេង រដ្ឋមន្រ្តីក្រសួងមហាផ្ទៃ អនុញ្ញាតឲ្យយកផ្ទៃដីជាង១ម៉ឺនហិកតារនោះឲ្យសមាគមរបស់លោកដើម្បី ចែកជូនយោធិនពិការនិងយោធិនរំសាយជាង១.៧០០គ្រួសារ ទទួលដីកាន់កាប់ក្នុងមួយគ្រួសារជាង១ហិកតារតាំងពីឆ្នាំ២០០៥មក។
លោក ហៃ ហេន បានឲ្យដឹងដូច្នេះ ៖ «ដីហ្នឹងសមាគមយោធិនពិការហ្នឹង មានស.ជ.ណចេញពីឧប ស ខេង តម្កល់ឈ្មោះភូមិនៅមហាផ្ទៃ គាត់ទទួលស្គាល់។ ប្រធានសមាគមនឹងសុំបន្តមកដល់រាជរដ្ឋាភិបាល មកដល់សម្ដេចនាយកទៀត សម្ដេចនាយកកំពុងតែរៀបចំឲ្យ»។
លោកបានបន្តថា ស្រាប់តែក្នុងរយៈពេលថ្មីៗនេះ មានក្រុមហ៊ុនវៀតណាមមួយឈ្មោះថា តាន់បៀន បានយកគ្រឿងចក្រមកឈូសឆាយដីនោះ ដែលកាលពីមុនមានការទទួលស្គាល់ពីអាជ្ញាធរខែត្រនោះ។
វិទ្យុអាស៊ីសេរីមិនអាចទាក់ទងសុំការបំភ្លឺពីប្រធានក្រុមហ៊ុន តាន់បៀន ក៏ដូចជាស្នងការខែត្រនិងអភិបាលស្រុកសន្ទុក បានទេនៅថ្ងៃទី១៧ វិច្ឆិកា។ ប៉ុន្តែអភិបាលខែត្រកំពង់ធំ លោក ឈុន ឈាន់ បានបញ្ជាក់ថា យោធិនពិការទាំងនោះបានរស់នៅលើដីរដ្ឋ ដែលដីនោះរដា្ឋភិបាលបានសម្បទានសេដ្ឋកិច្ចឲ្យក្រុមហ៊ុនតាន់បៀនចំនួន ៧០ឆ្នាំ ដើម្បីដាំកៅស៊ូ។
លោក ឈុន ឈាន់ បានបញ្ជាក់ដូច្នេះ ៖ «ក្រុមហ៊ុនគេប្ដឹងទៅរដ្ឋាភិបាល ដោយសារថា រដ្ឋាភិបាលបានចេញសេចក្ដីសម្រេចជូនគេហើយ»។
លោកអភិបាលខែត្រកំពង់ធំដដែលបានឲ្យដឹងទៀតថា លោកមិនទាន់បានដឹងអំពីការប្រើអំពើហិង្សារបស់សមត្ថកិច្ចនៅឡើយទេ។
លោក អំ សំអាត មន្រ្តីស៊ើបអង្កេតអង្គការលីកាដូ បានអំពាវនាវឲ្យរដ្ឋាភិបាលធ្វើការស៊ើបអង្កេតនិងដោះស្រាយបញ្ហានេះ ឲ្យបានឆាប់ ដ្បើម្បីជួយសម្រួលដល់ជនពិការទាំងនោះ។ លោកបានបញ្ជាក់ថា រឿងទំនាស់ដីនេះជារឿងចាស់ដែលកើតឡើងកាលពីចុងឆ្នាំ២០០៧មក។
ក្រុមយោធិនពិការទាំងនោះបានលើកឡើងថា ពួកគេកំពុងមានការព្រួយបារម្ភខ្លាចមានការចាប់ខ្លួន ហើយសុំអន្តរាគមន៍ពីលោកនាយករដ្ឋមន្រ្តី ហ៊ុន សែន ដើម្បីរកដំណោះស្រាយជូនពួកគេផងដែរ៕
ប្រភពព័ត៌មានៈ វិទ្យុអាស៊ីសេរី
សមត្ថកិច្ចស្រុកសន្ទុក ខែត្រកំពង់ធំ បានបញ្ជូនកម្លាំងប៉ូលិសនិងប៉េអឹម ប្រើអំពើហិង្សានិងបាញ់ប្រហារបង្ក្រាបការតវ៉ារបស់ពលរដ្ឋប្រមាណ ១.០០០គ្រួសារដែលការពារដីចម្ការរបស់ខ្លួន បណ្តាលឲ្យរងរបួសមនុស្ស៩នាក់។
លោក សម ប៊ុនធឿន បានឃើញហេតុការណ៍បាញ់បង្ក្រាបនោះបានរៀបរាប់ថា កាលពីថ្ងៃទី១៦ និងព្រឹកថ្ងៃទី១៧ វិច្ឆិកា គឺស្នងការខែត្រកំពង់ធំ ឈ្មោះ នូ ថានី និងអភិបាលស្រុកសន្ទុក លោក ពេជ្រ សុធា បានយកកម្លាំងទៅបណ្តេញប្រជាពលរដ្ឋចេញពីដីដែលមានគ្រឿងចក្រជា ច្រើនគ្រឿងឈូសឆាយដើម្បីឲ្យក្រុមហ៊ុនគ្រប់គ្រង។
លោក សម ប៊ុនធឿន បញ្ជាក់ដូច្នេះ ៖ «ប្រជាជនខឹងលើកគ្នាមកទាំង ហ្វូងមក គេថា អ្ហែងចូលមកអញអត់ដែលបានបាញ់យូរហើយ ឥឡូវអញកំពុងចង់បាញ់។ ប្រជាជនចេះតែចូលៗទៅ បាញ់៣គ្រាប់។ ខ្ញុំថា បារមីពូកែទៅចុះ គ្រាប់ដែលវាបាញ់តម្រង់ជើងបាញ់អត់ផ្ទុះ ដល់បាញ់ទៅដីផ្ទុះ»។
មន្រ្តីនៃសមាគមយោធិនពិការលោក ហៃ ហេន បានលើកឡើងថា ដីនៅចំណុចបន្ទាយរនាង ឃុំក្រយា ស្រុកសន្ទុកនោះ សមាគមរបស់លោកបានទទួលលិខិតពីគណៈរដ្ឋមន្រ្តី ដែលភាសាសាមញ្ញហៅកាត់ថា ស.ជ.ណ ពីឧបនាយករដ្ឋមន្រ្តី ស ខេង រដ្ឋមន្រ្តីក្រសួងមហាផ្ទៃ អនុញ្ញាតឲ្យយកផ្ទៃដីជាង១ម៉ឺនហិកតារនោះឲ្យសមាគមរបស់លោកដើម្បី ចែកជូនយោធិនពិការនិងយោធិនរំសាយជាង១.៧០០គ្រួសារ ទទួលដីកាន់កាប់ក្នុងមួយគ្រួសារជាង១ហិកតារតាំងពីឆ្នាំ២០០៥មក។
លោក ហៃ ហេន បានឲ្យដឹងដូច្នេះ ៖ «ដីហ្នឹងសមាគមយោធិនពិការហ្នឹង មានស.ជ.ណចេញពីឧប ស ខេង តម្កល់ឈ្មោះភូមិនៅមហាផ្ទៃ គាត់ទទួលស្គាល់។ ប្រធានសមាគមនឹងសុំបន្តមកដល់រាជរដ្ឋាភិបាល មកដល់សម្ដេចនាយកទៀត សម្ដេចនាយកកំពុងតែរៀបចំឲ្យ»។
លោកបានបន្តថា ស្រាប់តែក្នុងរយៈពេលថ្មីៗនេះ មានក្រុមហ៊ុនវៀតណាមមួយឈ្មោះថា តាន់បៀន បានយកគ្រឿងចក្រមកឈូសឆាយដីនោះ ដែលកាលពីមុនមានការទទួលស្គាល់ពីអាជ្ញាធរខែត្រនោះ។
វិទ្យុអាស៊ីសេរីមិនអាចទាក់ទងសុំការបំភ្លឺពីប្រធានក្រុមហ៊ុន តាន់បៀន ក៏ដូចជាស្នងការខែត្រនិងអភិបាលស្រុកសន្ទុក បានទេនៅថ្ងៃទី១៧ វិច្ឆិកា។ ប៉ុន្តែអភិបាលខែត្រកំពង់ធំ លោក ឈុន ឈាន់ បានបញ្ជាក់ថា យោធិនពិការទាំងនោះបានរស់នៅលើដីរដ្ឋ ដែលដីនោះរដា្ឋភិបាលបានសម្បទានសេដ្ឋកិច្ចឲ្យក្រុមហ៊ុនតាន់បៀនចំនួន ៧០ឆ្នាំ ដើម្បីដាំកៅស៊ូ។
លោក ឈុន ឈាន់ បានបញ្ជាក់ដូច្នេះ ៖ «ក្រុមហ៊ុនគេប្ដឹងទៅរដ្ឋាភិបាល ដោយសារថា រដ្ឋាភិបាលបានចេញសេចក្ដីសម្រេចជូនគេហើយ»។
លោកអភិបាលខែត្រកំពង់ធំដដែលបានឲ្យដឹងទៀតថា លោកមិនទាន់បានដឹងអំពីការប្រើអំពើហិង្សារបស់សមត្ថកិច្ចនៅឡើយទេ។
លោក អំ សំអាត មន្រ្តីស៊ើបអង្កេតអង្គការលីកាដូ បានអំពាវនាវឲ្យរដ្ឋាភិបាលធ្វើការស៊ើបអង្កេតនិងដោះស្រាយបញ្ហានេះ ឲ្យបានឆាប់ ដ្បើម្បីជួយសម្រួលដល់ជនពិការទាំងនោះ។ លោកបានបញ្ជាក់ថា រឿងទំនាស់ដីនេះជារឿងចាស់ដែលកើតឡើងកាលពីចុងឆ្នាំ២០០៧មក។
ក្រុមយោធិនពិការទាំងនោះបានលើកឡើងថា ពួកគេកំពុងមានការព្រួយបារម្ភខ្លាចមានការចាប់ខ្លួន ហើយសុំអន្តរាគមន៍ពីលោកនាយករដ្ឋមន្រ្តី ហ៊ុន សែន ដើម្បីរកដំណោះស្រាយជូនពួកគេផងដែរ៕
ប្រភពព័ត៌មានៈ វិទ្យុអាស៊ីសេរី
Tuesday, November 17, 2009
អាជ្ញាធរវៀតណាមហាមឃាត់ខ្មែរក្រោមមិនឲ្យធ្វើស្រែលើដីដូនតា
ដោយ សុខ សេរី 2009-11-17
ពលរដ្ឋខែ្មរក្រោមនៅស្រុកទិនបៀង ខេត្តអានយ៉ាង នៃប្រទេសវៀតណាម បានឲ្យដឹងថា មានក្រុមនគរបាលវៀតណាមនិងក្រុមជើងកាងជាច្រើននាក់ បានមកហាមឃាត់ពួកគាត់មិនឲ្យធ្វើស្រែនៅលើដីដូនតា កាលពីថ្ងៃ១៦ វិច្ឆិកា។
ក្រុមគ្រួសារខែ្មរកម្ពុជាក្រោមនៅក្នុងឃុំអាងគឺ ស្រុកទិនបៀង ខេត្តអានយ៉ាង ឬខេត្តមាត់ជ្រូក នៃប្រទេសវៀតណាម បានអះអាងថា ក្រុមនគរបាលវៀតណាមជាង៣០នាក់និងក្រុមជើងកាងជាច្រើននាក់ទៀត បានមកហាមឃាត់និងគំរាមពួកគាត់មិនឲ្យធ្វើស្រែនៅលើដីស្រែដូនតា របស់ពួកគាត់ទេ នៅគ្រាដែលគ្រួសារទាំងនោះបានចុះទៅសាបព្រោះស្រូវនៅថៃ្ង១៦ វិច្ឆិកា។
គ្រួសារខែ្មរកម្ពុជាក្រោមម្នាក់នៅក្នុងភូមិពោធី ឃុំអាងគឺ ស្រុកទិនបៀង ខេត្តអានយ៉ាង ប្រទេសវៀតណាម ទឹកដីខែ្មរកម្ពុជាក្រោមនោះ បានថែ្លងប្រាប់វិទ្យុអាស៊ីសេរីតាមទូរស័ព្ទមកថា កសិករចំនួន១០គ្រួសារបានចុះមកសាបព្រោះស្រូវ ប៉ុន្តែរងការរារាំង ៖ «ខ្ញុំមកតាំងពីម៉ោង៦ ពួកនគរបាលគេចុះមកប្រហែលជា៣០នាក់ ប៉ុន្តែគេមិនធ្វើអីទេ គ្រាន់តែមកមើល គាត់ទើបចេញទៅម៉ោង១២។ ឥឡូវហ្នឹងស្រាប់តែជើងកាងមក៧-៨នាក់មករករឿង កាន់ដំបងកាន់អីមក ពួកខ្ញុំក៏ប្រុងដែរ បើអ្នកឯងវ៉ៃខ្ញុំ ខ្ញុំត្រូវវ៉ៃវិញ ប្ដូរស្លាប់រស់នៅក្នុងស្រែហើយ»។
គ្រួសារខែ្មរកម្ពុជាក្រោមម្នាក់ទៀតដែលរងការរារាំងមិនឲ្យសាបព្រោះស្រូវនៅលើដីស្រែពីដូនតានោះ បានថែ្លងថា ៖ «វា មកវ៉ៃកនខ្ញុំ វ៉ៃឈ្មោះ អៀវ វ៉ៃគាត់ម្នាក់ ឥឡូវគេកំពុងតែមក...។ សំណូមពរឲ្យជួយខ្ញុំផង ឲ្យបានដីធ្វើស្រែដូចគេវៀតណាមទៅ ពួកខ្ញុំពិបាកវេទនាណាស់។ អត់យកទេ ដីខ្ញុំសន្ធឹកហើយឲ្យផ្ទះខ្ញុំមួយខ្នងខ្ញុំមិនព្រមទេ»។
មិនអាចទាក់ទងលោក ទ្រីញ បាកឹម ជាមន្រ្តីអ្នកនាំពាក្យនៃស្ថានទូតវៀតណាមនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាបាន ទេ ដើម្បីសុំការបញ្ជាក់រឿងនេះ ដោយមានអ្នកឆ្លើយទូរស័ព្ទថា លោកកំពុងតែជាប់រវល់។
គ្រួសារខែ្មរកម្ពុជាក្រោមទាំងនោះបានឲ្យដឹងថា ពួកគាត់មិនព្រមទទួលយកនូវដំណោះស្រាយដែលអាជ្ញាធរវៀតណាមសាងសង់ ផ្ទះទទឹង៤ម៉ែត្រនិងបណ្តោយ៨ម៉ែត្រជាថ្នូរនោះទេ គឺពួកគាត់ចង់បានដីស្រែដែលរឹបអូសនោះមកវិញ។
លោក ថាច់ សេដ្ឋា ប្រធានសហគមន៍ខែ្មរកម្ពុជាក្រោមនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា បានមានប្រសាសន៍ថា ៖ «សូម អំពាវនាវឲ្យរដ្ឋាភិបាលចាត់វិធានការសងដីរបស់ប្រជារាស្រ្ដមកវិញ កុំឲ្យមានអំពើហិង្សាកើតឡើង គឺសូមឲ្យមានការអន្តរាគមន៍ជូនប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរកម្ពុជាក្រោមផង»។
គ្រួសារខែ្មរកម្ពុជាក្រោមចំនួនប្រមាណ៣០០គ្រួសារ នៅក្នុងឃុំអាងគឺ ស្រុកទិនបៀង ខេត្តអានយ៉ាង ប្រទេសវៀតណាម ទឹកដីខែ្មរកម្ពុជាក្រោមនោះ បានបាត់បង់ដីស្រែដោយការរឹបអូសយកតាំងពីឆ្នាំ១៩៧៩មក នៅគ្រាដែលពួកគាត់បានរត់គេចពីការវាយប្រយុទ្ធគ្នារវាងកងទ័ព ខ្មែរក្រហម និងកងទ័ពវៀតណាមនៅពេលនោះ៕
ពលរដ្ឋខែ្មរក្រោមនៅស្រុកទិនបៀង ខេត្តអានយ៉ាង នៃប្រទេសវៀតណាម បានឲ្យដឹងថា មានក្រុមនគរបាលវៀតណាមនិងក្រុមជើងកាងជាច្រើននាក់ បានមកហាមឃាត់ពួកគាត់មិនឲ្យធ្វើស្រែនៅលើដីដូនតា កាលពីថ្ងៃ១៦ វិច្ឆិកា។ក្រុមគ្រួសារខែ្មរកម្ពុជាក្រោមនៅក្នុងឃុំអាងគឺ ស្រុកទិនបៀង ខេត្តអានយ៉ាង ឬខេត្តមាត់ជ្រូក នៃប្រទេសវៀតណាម បានអះអាងថា ក្រុមនគរបាលវៀតណាមជាង៣០នាក់និងក្រុមជើងកាងជាច្រើននាក់ទៀត បានមកហាមឃាត់និងគំរាមពួកគាត់មិនឲ្យធ្វើស្រែនៅលើដីស្រែដូនតា របស់ពួកគាត់ទេ នៅគ្រាដែលគ្រួសារទាំងនោះបានចុះទៅសាបព្រោះស្រូវនៅថៃ្ង១៦ វិច្ឆិកា។
គ្រួសារខែ្មរកម្ពុជាក្រោមម្នាក់នៅក្នុងភូមិពោធី ឃុំអាងគឺ ស្រុកទិនបៀង ខេត្តអានយ៉ាង ប្រទេសវៀតណាម ទឹកដីខែ្មរកម្ពុជាក្រោមនោះ បានថែ្លងប្រាប់វិទ្យុអាស៊ីសេរីតាមទូរស័ព្ទមកថា កសិករចំនួន១០គ្រួសារបានចុះមកសាបព្រោះស្រូវ ប៉ុន្តែរងការរារាំង ៖ «ខ្ញុំមកតាំងពីម៉ោង៦ ពួកនគរបាលគេចុះមកប្រហែលជា៣០នាក់ ប៉ុន្តែគេមិនធ្វើអីទេ គ្រាន់តែមកមើល គាត់ទើបចេញទៅម៉ោង១២។ ឥឡូវហ្នឹងស្រាប់តែជើងកាងមក៧-៨នាក់មករករឿង កាន់ដំបងកាន់អីមក ពួកខ្ញុំក៏ប្រុងដែរ បើអ្នកឯងវ៉ៃខ្ញុំ ខ្ញុំត្រូវវ៉ៃវិញ ប្ដូរស្លាប់រស់នៅក្នុងស្រែហើយ»។
គ្រួសារខែ្មរកម្ពុជាក្រោមម្នាក់ទៀតដែលរងការរារាំងមិនឲ្យសាបព្រោះស្រូវនៅលើដីស្រែពីដូនតានោះ បានថែ្លងថា ៖ «វា មកវ៉ៃកនខ្ញុំ វ៉ៃឈ្មោះ អៀវ វ៉ៃគាត់ម្នាក់ ឥឡូវគេកំពុងតែមក...។ សំណូមពរឲ្យជួយខ្ញុំផង ឲ្យបានដីធ្វើស្រែដូចគេវៀតណាមទៅ ពួកខ្ញុំពិបាកវេទនាណាស់។ អត់យកទេ ដីខ្ញុំសន្ធឹកហើយឲ្យផ្ទះខ្ញុំមួយខ្នងខ្ញុំមិនព្រមទេ»។
មិនអាចទាក់ទងលោក ទ្រីញ បាកឹម ជាមន្រ្តីអ្នកនាំពាក្យនៃស្ថានទូតវៀតណាមនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាបាន ទេ ដើម្បីសុំការបញ្ជាក់រឿងនេះ ដោយមានអ្នកឆ្លើយទូរស័ព្ទថា លោកកំពុងតែជាប់រវល់។
គ្រួសារខែ្មរកម្ពុជាក្រោមទាំងនោះបានឲ្យដឹងថា ពួកគាត់មិនព្រមទទួលយកនូវដំណោះស្រាយដែលអាជ្ញាធរវៀតណាមសាងសង់ ផ្ទះទទឹង៤ម៉ែត្រនិងបណ្តោយ៨ម៉ែត្រជាថ្នូរនោះទេ គឺពួកគាត់ចង់បានដីស្រែដែលរឹបអូសនោះមកវិញ។
លោក ថាច់ សេដ្ឋា ប្រធានសហគមន៍ខែ្មរកម្ពុជាក្រោមនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា បានមានប្រសាសន៍ថា ៖ «សូម អំពាវនាវឲ្យរដ្ឋាភិបាលចាត់វិធានការសងដីរបស់ប្រជារាស្រ្ដមកវិញ កុំឲ្យមានអំពើហិង្សាកើតឡើង គឺសូមឲ្យមានការអន្តរាគមន៍ជូនប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរកម្ពុជាក្រោមផង»។
គ្រួសារខែ្មរកម្ពុជាក្រោមចំនួនប្រមាណ៣០០គ្រួសារ នៅក្នុងឃុំអាងគឺ ស្រុកទិនបៀង ខេត្តអានយ៉ាង ប្រទេសវៀតណាម ទឹកដីខែ្មរកម្ពុជាក្រោមនោះ បានបាត់បង់ដីស្រែដោយការរឹបអូសយកតាំងពីឆ្នាំ១៩៧៩មក នៅគ្រាដែលពួកគាត់បានរត់គេចពីការវាយប្រយុទ្ធគ្នារវាងកងទ័ព ខ្មែរក្រហម និងកងទ័ពវៀតណាមនៅពេលនោះ៕
Wednesday, October 7, 2009
អាជ្ញាធរខែត្ររតនគិរីរងការចោទថាបង្ខំអ្នកភូមិឲ្យយកអំណោយដើម្បីឈប់ប្ដឹង
តាមព័ត៌ពីវិទ្យុអាស៊ីសេរីបានឲ្យដឹងថា "តំណាងអ្នកភូមិគងយុ ឃុំប៉ាតេ ស្រុកអូរយ៉ាដាវ ខេត្តរតនគិរី ឲ្យដឹងនៅថ្ងៃអង្គារ ៦ តុលា ឆ្នាំ២០០៩ថា អាជ្ញាធរមូលដ្ឋានដាក់គំនាបបង្ខំឲ្យធ្វើការសម្របសម្រួលទទួលយក អំណោយបន្ថែមទៀត ហើយបញ្ឈប់ការប្តឹងតវ៉ាទាមទារដីពីអ្នកស្រី គាត កុលណី។"
រូបថត RFA/Ratha Visalទាហានយាមនៅតំបន់ដែលអ្នកភូមិប៉ាតាង ខេត្តរតនគិរី ចោទថា ខ្ទមចាំចម្ការរបស់ពួកគេត្រូវមនុស្សរបស់ក្រុមហ៊ុនដុតបំផ្លាញនា ថ្ងៃទី៣០ វិច្ឆិកា ២០០៨។
តាមប្រភពដដែលនេះបានឲ្យដឹងទៀតថាសេចក្តីចោទប្រកាន់នេះធ្វើឡើងបន្ទាប់ពីលោក សេវ ញ៉ាង មេឃុំប៉ាតេ បានដឹកនាំស្មៀនឃុំនិងមន្ត្រីប៉ូលិសប៉ុស្តិ៍ ប្រមូលផ្តុំអ្នកភូមិប្រមាណ១០០នាក់ កាលពីវេលាម៉ោង៧យប់ថ្ងៃច័ន្ទ ទី៥ តុលា ដោយជំរុញអ្នកភូមិឲ្យទទួលយកអំណោយ៣ប្រភេទ មានប្រាក់៤០០ដុល្លារ ឬទទួលយកកូនកៅស៊ូចំនួនមួយហិកតារក្នុងមួយគ្រួសារ ឬអំណោយជារួមសាលារៀនមួយខ្នងមានពីរបន្ទប់សម្រាប់ជាថ្នូរក្នុង ករណីខាងលើ។
ដើម្បីអានព័ត៌មានទាំងស្រុងរបស់វិទ្យុអាស៊ីសេរី សូមចុចទីនេះ ឬចុចចំណងជើងខាងលើក៏បាន។
រូបថត RFA/Ratha Visalទាហានយាមនៅតំបន់ដែលអ្នកភូមិប៉ាតាង ខេត្តរតនគិរី ចោទថា ខ្ទមចាំចម្ការរបស់ពួកគេត្រូវមនុស្សរបស់ក្រុមហ៊ុនដុតបំផ្លាញនា ថ្ងៃទី៣០ វិច្ឆិកា ២០០៨។
តាមប្រភពដដែលនេះបានឲ្យដឹងទៀតថាសេចក្តីចោទប្រកាន់នេះធ្វើឡើងបន្ទាប់ពីលោក សេវ ញ៉ាង មេឃុំប៉ាតេ បានដឹកនាំស្មៀនឃុំនិងមន្ត្រីប៉ូលិសប៉ុស្តិ៍ ប្រមូលផ្តុំអ្នកភូមិប្រមាណ១០០នាក់ កាលពីវេលាម៉ោង៧យប់ថ្ងៃច័ន្ទ ទី៥ តុលា ដោយជំរុញអ្នកភូមិឲ្យទទួលយកអំណោយ៣ប្រភេទ មានប្រាក់៤០០ដុល្លារ ឬទទួលយកកូនកៅស៊ូចំនួនមួយហិកតារក្នុងមួយគ្រួសារ ឬអំណោយជារួមសាលារៀនមួយខ្នងមានពីរបន្ទប់សម្រាប់ជាថ្នូរក្នុង ករណីខាងលើ។ដើម្បីអានព័ត៌មានទាំងស្រុងរបស់វិទ្យុអាស៊ីសេរី សូមចុចទីនេះ ឬចុចចំណងជើងខាងលើក៏បាន។
Wednesday, September 16, 2009
Solve Cambodia's Land Crisis in Courts, Not with Bullets
Phnom Penh-When police opened fire on unarmed farmers protesting confiscation of their land in Almost six months later, Men's uncle is still pressing officials to explain why not a single charge has been filed against the police who fired on the farmers, or those who ordered them to shoot.
"Soldiers and police should use their guns to protect people, not shoot them," Men's uncle - a Buddhist monk named Venerable Luon Savath - told me recently. Photographs and video footage that Venerable Savath and others compiled on the incident appear to show dazed and stunned farmers - some with gashes and gaping wounds - tied to poles after the shooting, which took place in the presence of provincial officials.
Thursday, September 10, 2009
Victims of Cambodian forced evictions speak out
By Ek Madra, Thursday, September 10, 2009; 9:05 AM
Reuters PHNOM PENH (Reuters) - Some villagers are shot. Some are arrested. Others are forcibly taken from homes. That's the fate of growing numbers of Cambodians being forcibly evicted by authorities, witnesses said on Thursday. ... read more from Reuters.
Sunday, September 6, 2009
STATEMENT FROM THE WORLD BANK ON TERMINATION BY ROYAL GOVERNMENT OF CAMBODIA OF THE LAND MANAGEMENT AND ADMINISTRATION PROJECT
Contacts: In Phnom Penh: Bou Saroeun (855) 12-217-301
sbou@worldbank.org
In Washington: Elisabeth Mealey (202) 458 4475
emealey@worldbank.org
PHNOM PENH, September 6, 2009 — Following a decision by the Council of Ministers on Friday 4 September to terminate World Bank financing of the Land Management and Administration Project (LMAP), World Bank Country Director for South-East Asia, Annette Dixon, made the following statement:
“Land security and a fair, transparent approach to resolving land disputes and resettlement are among the greatest challenges facing Cambodia today. People without land or secure title to land are much more likely to be poor and stay poor.
It’s for these reasons that the World Bank has been working intensively with Government, development partners and other stakeholders since 2002 to put in place a modern and comprehensive land administration system. This project has issued more than 1.1 million land titles, mostly to poor people in rural areas. However, recent land price increases, which have averaged over 30 percent, have been leading to land disputes, compensation issues, eviction processes and resettlement issues.
As part of our continuing dialogue with Government on these growing challenges, the World Bank undertook a review to find out whether LMAP was still achieving its intended outcomes given the rapidly changing land sector environment.
The review found that LMAP’s successes in land titling in rural areas have not been matched in urban areas where land disputes are on the rise. This was due in part to delays or lack of implementation of some project activities. While originally designed as a multi-pronged approach to addressing a range of land issues, LMAP focused on areas where it could be most successful: titling rural land and building the capacity of the land administration to register and title land and implement policy.
We have shared the findings of the review with the Government but could not come to agreement on whether LMAP’s social and environmental safeguards should apply in some of the disputed urban areas. For the World Bank, the implementation of these safeguard policies is critical. However, we are encouraged by the Government’s statement of its commitment to continuing reforms in the land sector and working towards an improved policy and legal framework for resettlement that reflects their commitment to international treaties.
We remain committed to working with Government and other development partners through the Technical Working Group on Land to support Cambodia’s efforts to secure land tenure, reduce poverty, and improve economic opportunity for all of its people.”
sbou@worldbank.org
In Washington: Elisabeth Mealey (202) 458 4475
emealey@worldbank.org
PHNOM PENH, September 6, 2009 — Following a decision by the Council of Ministers on Friday 4 September to terminate World Bank financing of the Land Management and Administration Project (LMAP), World Bank Country Director for South-East Asia, Annette Dixon, made the following statement:
“Land security and a fair, transparent approach to resolving land disputes and resettlement are among the greatest challenges facing Cambodia today. People without land or secure title to land are much more likely to be poor and stay poor.
It’s for these reasons that the World Bank has been working intensively with Government, development partners and other stakeholders since 2002 to put in place a modern and comprehensive land administration system. This project has issued more than 1.1 million land titles, mostly to poor people in rural areas. However, recent land price increases, which have averaged over 30 percent, have been leading to land disputes, compensation issues, eviction processes and resettlement issues.
As part of our continuing dialogue with Government on these growing challenges, the World Bank undertook a review to find out whether LMAP was still achieving its intended outcomes given the rapidly changing land sector environment.
The review found that LMAP’s successes in land titling in rural areas have not been matched in urban areas where land disputes are on the rise. This was due in part to delays or lack of implementation of some project activities. While originally designed as a multi-pronged approach to addressing a range of land issues, LMAP focused on areas where it could be most successful: titling rural land and building the capacity of the land administration to register and title land and implement policy.
We have shared the findings of the review with the Government but could not come to agreement on whether LMAP’s social and environmental safeguards should apply in some of the disputed urban areas. For the World Bank, the implementation of these safeguard policies is critical. However, we are encouraged by the Government’s statement of its commitment to continuing reforms in the land sector and working towards an improved policy and legal framework for resettlement that reflects their commitment to international treaties.
We remain committed to working with Government and other development partners through the Technical Working Group on Land to support Cambodia’s efforts to secure land tenure, reduce poverty, and improve economic opportunity for all of its people.”
Saturday, August 29, 2009
RIGHTS-CAMBODIA: Newest Evacuation ‘Biggest in Decades'
Written by Robert Carmichael
PHNOM PENH, Aug 28 (IPS) - Dozens of families this week started dismantling their homes and moving away from lakeside land in the centre of the capital after giving up on their lengthy struggle to remain. By the end of the eviction process at this site, around 30,000 people will have been moved off now-valuable land.
Human rights workers said it will be the biggest movement of Cambodians from their homes in decades.
Residents do not want to leave, but said they are being driven out by threats from the municipality. Some have not given up yet.
Sixty-seven-year-old Pol Vanna has lived at Village Four at the city centre site, called Boeung Kak, since the early 1980s. The former railwayman is adamantly opposed to moving to the relocation site û a field with no facilities some 30 kilometres away.
”We don't want to leave Boeung Kak,” he told IPS during a small demonstration outside City Hall earlier this month. ”The company should give us some land for us to live on instead of forcing us to move away. I don't understand why they can't give us the land.”
The company in question is Shukaku, which reportedly belongs to Senator Lau Meng Khin from the ruling Cambodian People's Party. His firm received a 99-year lease from the government last year in a typically opaque land deal. Since then, it has been pumping huge amounts of sand into the lake in order to fill it and create more land on which to build.
Evictions are nothing new in Cambodia. At least 100,000 people have been evicted from sites in this capital alone since 2001. The problem is widespread in rural areas, too. The rocketing price of land means there are huge profits to be made, says Naly Pilorge, the director of local human rights group LICADHO, or the Cambodian League for the Promotion and Defense of Human Rights. She said greed and impunity are driving the problem.
The number of people affected nationwide is not clear. Amnesty International said last year that 150,000 were at risk of eviction. LICADHO, which operates in 13 of the country's 24 provinces, says the numbers of land grabs, evictions and threatened evictions reported to its staff have climbed from around 2,600 cases in 2003 to more than 16,000 in 2008.
Pilorge said that equates to more than a quarter of a million Cambodians in just six years. The true number is certainly higher, she added. ”I bet you anything if we had twice as many (staff), we would have twice as many cases.”
Uprooting people and relocating them to distant sites where there is no work and few facilities is hardly conducive to poverty alleviation even if that is a stated key concern of government. Pilorge said many evictees at relocation sites outside the capital have been pushed below the poverty line.
One such group of residents was violently evicted in January from a city centre site called Dey Krahorm, which means ‘Red Earth'. There were two broad categories of people at Dey Krahorm: Those who could show they had a legal right to their land because they had lived there for an extended period, and those who were renting.
The evictees from Dey Krahorm were taken to a site called Damnak Trayeung, located outside Phnom Penh. Those who had an entitlement to land at Dey Krahorm received a simple one-room brick home, the size and design of a single garage. Families who were renting received nothing, and are still living under rough tarpaulin lean-tos on a muddy scrap of land next to a road.
There is very little work at Damnak Trayeung. And because the site is more than 20 kilometres from the centre and it would cost a day's wages to travel to and from work, many people no longer have jobs. According to Licadho, two-thirds of the evictees who used to earn an income now earn nothing.
Luy Sinath is a 41-year-old seamstress who used to earn eight US dollars a day at Dey Krahorm. Now she earns just 25 cents. That means her three children cannot afford to go to school, and her family is no longer self-sufficient. She relies on food handouts from charities to survive.
”We have no food to eat sometimes so people share what we have with each other,” she said. ”When I was in Dey Krahorm, I was hopeful that my children would get a good education, but now that we are here, I have lost hope.”
It is those experiences that worry Pol Vanna and his son, Touris, a 26-year-old construction worker. The latter has visited the proposed relocation site for the evictees from Boeung Kak, which he said lacks any facilities.
”It is very far from the schools for our children and from where we work. Most of us are construction workers,” he said. ”It is a long way to the nearest hospital. We can't afford to pay for transportation for our children.”
LICADHO's Naly Pilorge said conditions at some relocation sites outside Phnom Penh are dire, with practically no health care, no schools, no running water, no sanitation, and no jobs. At the Andong relocation site, for example, the human rights group's doctors go door-to-door because some residents are too ill or old to come to the medics.
”We are seeing malnutrition, beriberi, discolouration of the hair, extended bellies,” she said. ”They have sores (on their legs) at Andong û these huge infected wounds û because they are constantly walking in stagnant water that is mixed with sewerage.”
Back at Boeung Kak, the air is heavy with the sound of hammering as people dismantle homes they have lived in for up to 30 years. They are the first of an estimated 30,000 who will eventually be evicted from the surrounds of the lake.
It is still too early to say how their lives will be affected by the country's latest dubious land deal. But the experiences of Luy Sinath and others suggest the lives of the people from Boeung Kak will likely get a lot harder in the coming months.
PHNOM PENH, Aug 28 (IPS) - Dozens of families this week started dismantling their homes and moving away from lakeside land in the centre of the capital after giving up on their lengthy struggle to remain. By the end of the eviction process at this site, around 30,000 people will have been moved off now-valuable land.
Human rights workers said it will be the biggest movement of Cambodians from their homes in decades.
Residents do not want to leave, but said they are being driven out by threats from the municipality. Some have not given up yet.
Sixty-seven-year-old Pol Vanna has lived at Village Four at the city centre site, called Boeung Kak, since the early 1980s. The former railwayman is adamantly opposed to moving to the relocation site û a field with no facilities some 30 kilometres away.
”We don't want to leave Boeung Kak,” he told IPS during a small demonstration outside City Hall earlier this month. ”The company should give us some land for us to live on instead of forcing us to move away. I don't understand why they can't give us the land.”
The company in question is Shukaku, which reportedly belongs to Senator Lau Meng Khin from the ruling Cambodian People's Party. His firm received a 99-year lease from the government last year in a typically opaque land deal. Since then, it has been pumping huge amounts of sand into the lake in order to fill it and create more land on which to build.
Evictions are nothing new in Cambodia. At least 100,000 people have been evicted from sites in this capital alone since 2001. The problem is widespread in rural areas, too. The rocketing price of land means there are huge profits to be made, says Naly Pilorge, the director of local human rights group LICADHO, or the Cambodian League for the Promotion and Defense of Human Rights. She said greed and impunity are driving the problem.
The number of people affected nationwide is not clear. Amnesty International said last year that 150,000 were at risk of eviction. LICADHO, which operates in 13 of the country's 24 provinces, says the numbers of land grabs, evictions and threatened evictions reported to its staff have climbed from around 2,600 cases in 2003 to more than 16,000 in 2008.
Pilorge said that equates to more than a quarter of a million Cambodians in just six years. The true number is certainly higher, she added. ”I bet you anything if we had twice as many (staff), we would have twice as many cases.”
Uprooting people and relocating them to distant sites where there is no work and few facilities is hardly conducive to poverty alleviation even if that is a stated key concern of government. Pilorge said many evictees at relocation sites outside the capital have been pushed below the poverty line.
One such group of residents was violently evicted in January from a city centre site called Dey Krahorm, which means ‘Red Earth'. There were two broad categories of people at Dey Krahorm: Those who could show they had a legal right to their land because they had lived there for an extended period, and those who were renting.
The evictees from Dey Krahorm were taken to a site called Damnak Trayeung, located outside Phnom Penh. Those who had an entitlement to land at Dey Krahorm received a simple one-room brick home, the size and design of a single garage. Families who were renting received nothing, and are still living under rough tarpaulin lean-tos on a muddy scrap of land next to a road.
There is very little work at Damnak Trayeung. And because the site is more than 20 kilometres from the centre and it would cost a day's wages to travel to and from work, many people no longer have jobs. According to Licadho, two-thirds of the evictees who used to earn an income now earn nothing.
Luy Sinath is a 41-year-old seamstress who used to earn eight US dollars a day at Dey Krahorm. Now she earns just 25 cents. That means her three children cannot afford to go to school, and her family is no longer self-sufficient. She relies on food handouts from charities to survive.
”We have no food to eat sometimes so people share what we have with each other,” she said. ”When I was in Dey Krahorm, I was hopeful that my children would get a good education, but now that we are here, I have lost hope.”
It is those experiences that worry Pol Vanna and his son, Touris, a 26-year-old construction worker. The latter has visited the proposed relocation site for the evictees from Boeung Kak, which he said lacks any facilities.
”It is very far from the schools for our children and from where we work. Most of us are construction workers,” he said. ”It is a long way to the nearest hospital. We can't afford to pay for transportation for our children.”
LICADHO's Naly Pilorge said conditions at some relocation sites outside Phnom Penh are dire, with practically no health care, no schools, no running water, no sanitation, and no jobs. At the Andong relocation site, for example, the human rights group's doctors go door-to-door because some residents are too ill or old to come to the medics.
”We are seeing malnutrition, beriberi, discolouration of the hair, extended bellies,” she said. ”They have sores (on their legs) at Andong û these huge infected wounds û because they are constantly walking in stagnant water that is mixed with sewerage.”
Back at Boeung Kak, the air is heavy with the sound of hammering as people dismantle homes they have lived in for up to 30 years. They are the first of an estimated 30,000 who will eventually be evicted from the surrounds of the lake.
It is still too early to say how their lives will be affected by the country's latest dubious land deal. But the experiences of Luy Sinath and others suggest the lives of the people from Boeung Kak will likely get a lot harder in the coming months.
WORLD BANK HOLDS DISCUSSIONS ON REFORMS
World Bank Vice President for the East Asia and Pacific Region, Mr. James W. Adams, was in Phnom Penh on Thursday, August 27 and Friday, August 28, 2009 for meetings with senior government officials, development partners, and representatives from NGOs, research institutes and the private sector.
This was part of a regional visit that takes in Cambodia, Timor-Leste and China. Mr. Adams visited Cambodia to discuss and review the status of the World Bank’s support program in Cambodia, particularly in the areas of land reform, decentralization and deconcentration, public financial management, and private sector development.
Mr. Adams discussed with senior government officials the impact of the global economic crisis on the region in general and on Cambodia in particular, and measures to mitigate the impact of the crisis, especially on Cambodia’s most vulnerable people.
A major focus of the visit was Cambodia’s urban land sector and the increasing numbers of disputes and evictions of poor people in urban settlements. This included discussion of the report from the enhanced review of the Land Management and Administration Project (LMAP), which was undertaken in response to questions raised about a possible link between the project and these disputes.
The discussions on land reform were constructive and it was agreed to continue these discussions over the coming week to agree next steps.
This was part of a regional visit that takes in Cambodia, Timor-Leste and China. Mr. Adams visited Cambodia to discuss and review the status of the World Bank’s support program in Cambodia, particularly in the areas of land reform, decentralization and deconcentration, public financial management, and private sector development.
Mr. Adams discussed with senior government officials the impact of the global economic crisis on the region in general and on Cambodia in particular, and measures to mitigate the impact of the crisis, especially on Cambodia’s most vulnerable people.
A major focus of the visit was Cambodia’s urban land sector and the increasing numbers of disputes and evictions of poor people in urban settlements. This included discussion of the report from the enhanced review of the Land Management and Administration Project (LMAP), which was undertaken in response to questions raised about a possible link between the project and these disputes.
The discussions on land reform were constructive and it was agreed to continue these discussions over the coming week to agree next steps.
Subscribe to:
Posts (Atom)